woensdag 14 april 2010
Walvissen
Er zijn zo'n 50 verschillende soorten walvissen, en deze zijn in twee groepen verdeeld. Eén groep is die van de baleinwalvissen. Deze groep omvat de bultruggen, grijze walvissen en vinvissen. Baleinwalvissen hebben enorme baleinplaten dia aan hun kaken hangen in plaats van tanden. De platen zeven voedsel uit het water.
Tandwalvissen
De andere groep noemen we de tandwalvissen. Deze groep omvat de potvissen, grienden, narwals en orka's (zwaardwalvissen). Ze zijn kleiner dan de baleinwalvissen, en hebben geen baleinplaten in hun bek. Tandwalvissen zijn roofdieren die op vissen, pijlinktvissen en robben jagen.
De volwassen beloega is een witte walvis, maar de jongen worden donkergrijs geboren. De jongen, kalveren genoemd, worden wit tegen de tijd dat ze vijf jaar oud zijn.
Krill
Veel walvissen leven in habitats met koud water. Koud water is namelijk rijk aan voedsel voor walvissen, vooral krill en plankton. Krill bestaat uit garnaalachtige diertjes die zo'n 5 cm lang worden. Ze worden gegeten door baleinwalvissen. Plankton bestaat uit minuscule diertjes en plantjes die in het water drijven. Sommige walvissen eten plankton, maar plankton is ook voedsel voor vissen die door tandwalvissen worden gegeten.
Narwals komen noordelijker voor dan welke andere walvis in het noordpoolgebied dan ook. Ze vormen enorme groepen van enkele andere duizenden dieren.
Echolokatie
Tandwalvissen gebruiken een methode die we echolokatie noemen om voorwerpen waar te nemen. De walvis zendt hoge klikgeluiden uit. Deze weerkaatsen tegen voorwerpen, en keren als echo's terug naar de walvis. Door naar de echo's te luisteren, kan de walvis de vorm en positie van voorwerpen, waaronder zijn prooien, bepalen.
dinsdag 13 april 2010
1920 Olympische Spelen in Antwerpen
zondag 11 april 2010
Standaard rookmelder
De rookmelder RM105 bevat 1,0 microcurie van het radioactieve Americium-241, goedgekeurd volgens regeling aanwijzing rookmelders Kernenergiewet.
zaterdag 10 april 2010
Bestrating
Hoogtemeting:
- deurdrempel 1462 mm, 1400 mm, 1340 mm
- trottoir voorkant deur 1665 mm
- trottoir voorkant 1670 mm
Achter: 1715 mm, put tegelverharding achter 1906 mm
Stoep marmer (grijs), bestrating zwart. Een klinker tijdelijk plaatsen voor het plaatsen van het hekwerk. 2 plantenbakken met ronde buxus. Bankje roze verven of ijsblauw. Misschien een hoekje met aarde met rozen. 30 cm strook rozenstruik.
tegels geen facet, maar getrommeld
Uitstulping 1 meter, diepte tuin 3,70 meter, breedte woning 5,90 meter
Wielrennen en rennen
Het Bos van Wallers-Arenberg is een bos in Noord-Frankrijk en is berucht door de passage van de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix. Het was in 1967 dat de Franse wielrenner Jean Stablinski deze kasseistrook in de gemeente Wallers aanbeval bij de organisatoren van Parijs-Roubaix die op zoek waren naar nieuwe kasseistroken. De echte naam van de kasseiweg is La Drève des Boules d'Hérin en ze is 2,4 kilometer lang. De naam van de kasseistrook in de wedstrijd is Trouée d'Arenberg.
Wallers-Arenberg heeft een verschrikkelijke reputatie in het peloton. Jaarlijks gebeuren er valpartijen, die soms desastreuse gevolgen hebben. In 1998 viel Johan Museeuw er en brak zijn knieschijf en in 2001 brak Philippe Gaumont er zijn dijbeen.
De controverse rond het Bos van Wallers-Arenberg zorgde ervoor dat deze kasseistrook in 2005 werd geschrapt uit het parcours van Parijs-Roubaix.
In 2006 heeft de organisatie van Parijs-Roubaix de strook weer opgenomen in het parcours, weliswaar in omgekeerde richting zodat de renners bergop moeten rijden i.p.v. bergaf en zodoende wordt de snelheid danig omlaag gehaald en is de strook veel minder gevaarlijk. In 2007 is de strook van het Bos van Wallers weer in de traditionele richting in het parcours opgenomen. De stenen in het bos zijn 'herlegd' om de slechtste stukken te verbeteren.
Bernard Hinault, vijfvoudig Tour-winnaar en winnaar van Parijs-Roubaix in 1981, beweerde in Het Nieuwsblad echter dat de strook van het Bos van Wallers niet de zwaarste strook is. Hij vond het Carrefour de l'Arbre veel zwaarder omwille van zijn technische en hellende bochten. Het Bos van Wallers is mythisch, maar feitelijk niet meer dan een lange rechte strook die licht omlaag loopt. Daarnaast ligt het Carrefour veel verder in het parcours en hebben de renners tussen het Bos en het Carrefour de nodige ontberingen en kilometers onder de wielen doorgehad. Qua wedstrijdverloop hebben beide stroken wel gemeen dat beiden over het algemeen bijdragen aan de uitslag. In het Bos van Wallers valt vaak de 'voorbeslissing' en op het Carrefour de uiteindelijke beslissing.
Carrefour de l'Arbre is een kasseistrook in Noord-Frankrijk in de gemeente Baisieux-Sin, bekend van de wielerklassieker Parijs-Roubaix.
Het Carrefour de l'Arbre, vrij vertaald het kruispunt van de boom, is met zijn lengte van 2,1 km en de slechte staat van het wegdek een van de zwaarste kasseistroken in de wedstrijd. Samen met de kasseistroken van Pevelenberg en het Bos van Wallers-Arenberg is het de enige strook met de hoogste quotering van vijf sterren. Doordat het Carrefour de l'Arbre doorgaans de laatste zware kasseistrook is, op slechts 15 kilometer van de aankomst in de velodroom van Robaais (Roubaix), werd op deze strook meermaals de winnaar van de Helleklassieker beslist. Langs de strook is er een bekend café-restaurant, L’auberge de l’Arbre.
Kasseistroken in dit dorp zijn vaak opgenomen in deze eendagsklassieker voor wielrenners, Parijs-Roubaix.
In 1958 beklommen de renners via een pittige klim over een kasseistrook naar het dorp op 107 meter hoogte, de kasseistrook werd "Le Caouin" genoemd. Nadat deze geasfalteerd was werd gekozen de helling van de andere zijde te beklimmen via een kasseistrook, deze heette "Pas Roland", deze klim heeft een lengte van 1.000 meter. In 1967 was ook deze klim geasfalteerd. Tegenwoordig gaat de koers onderlangs de heuvel.
Lengte kasseistroken in kom
- Troisvilles 2,2
- Viesly 1,8
- Quiévy 3,7
- Saint-Python 1,5
- Vertain 2,3
- Capelle-sur-Ecaillon 1,7
- Verchain-Maugré 1,6
- Quérénaing 2,5
- Maing 1,6
- Haveluy 2,5
- Trouée d'Arenberg 2,4
- Hornaing 3,7
- Warlaing 2,4
- Tilloy 2,4
- Beuvry-la-forêt 1,4
- Orchies 1,7
- Auchy-lez-Orchies 2,6
- Mons-en-Pévele 3
- Mérignies 0,7
- Pont-Thibaut 1,4
- Templeuve-L'Epinette 0,2
- Templeuve-Moulin 0,5
- Cysoing 1,3
- Camphin-en-Pévele 1,8
- Carrefour de l'Arbe 2,1
- Gruson 1,1
- Willems a Hem 1,4
- Roubaix 0,3
Totale lengte kasseien 52,9 km. Totale lengte Parijs-Roubaix 259 km.
Fabian Cancellara heeft zich na een ongekend meesterstuk gekroond tot de absolute klassieker-koning van 2010. De Zwitser zette op 50 kilometer van de finish in Parijs-Roubaix aan en reed weg bij al zijn concurrenten. Binnen tien kilometer had de hardrijder van team Saxobank een gat van meer dan een minuut op de andere favorieten met onder andere Tom Boonen en Juan-Antonio Flecha. Met nog tien kilometer te gaan was het gat gegroeid tot een ongelooflijke drie minuten.